Playing Big: 6 inzichten voor vrouwen die zich inhouden

Playing Big: stoppen met je klein houden (en waarom dat zo lastig is)

Er zijn zoveel vrouwen die slim, betrokken en ambitieus zijn, en die tóch het gevoel hebben dat ze zichzelf ergens inhouden. Niet omdat ze niet weten wat ze kunnen, maar omdat er iets onzichtbaars meespeelt.

Toen ik het boek Playing Big van Tara Mohr las, vielen er voor mij veel puzzelstukjes op hun plek. Het boek gaat niet over “meer zelfvertrouwen kweken” of “je angsten overwinnen”. Het gaat over begrijpen waarom zoveel vrouwen zichzelf klein houden, en hoe je daar op een andere manier mee om kunt gaan. Geïnspireerd heb ik vorig jaar zes maanden de Playing Big facilitator training voor coaches bij Tara Mohr gevolgd. In deze blog deel ik de inzichten die mij het meest hebben geraakt, en die ik ook bij veel vrouwen in mijn werk terugzie.

Het gedachtegoed vormt de basis van mijn nieuwe groepsprogramma: Inner Impact. Het is een exclusief persoonlijk leiderschapsprogramma voor een klein groepje gedreven vrouwen die in 4 maanden willen groeien van innerlijke ruis en onrust naar kracht, helderheid en impact. Kijk voor meer informatie op www.meetmindshift.com/inner-impact.

1. Je innerlijke criticus is niet je vijand

Een van de meest verhelderende inzichten uit Playing Big is het onderscheid tussen angst en je innerlijke criticus.

Veel vrouwen proberen hun innerlijke criticus te negeren, te bestrijden of “positief om te buigen”. Maar probeer eens om iets anders te doen:
luisteren, zonder te gehoorzamen.

Die kritische stem is vaak luid, dwingend en gericht op perfectie. Niet omdat zij je wil saboteren, maar omdat zij je wil beschermen tegen afwijzing, falen of zichtbaarheid. Vaak zit er een boodschap in, die gehoord wil worden.

De vraag is dus niet: hoe krijg ik die stem weg?
Maar: hoe leer ik deze herkennen, zodat hij niet meer aan het stuur zit?

2. Angst verdwijnt niet als je groeit

Veel vrouwen denken onbewust: “Als ik me zeker genoeg voel, dan zet ik die stap wel.” Maar groei werkt andersom. Angst hoort bij het verlaten van bekend terrein, bij zichtbaarheid, bij impact maken. Angst gaat dus niet weg als je grotere stappen gaat zetten. Je kunt angst dan ook beter zien als een gevoel dat erbij hoort, en als een signaal dat je iets betekenisvols aan het doen bent.

👉 Dus angst is dus geen teken om te stoppen, maar iets om mee te leren reizen.

3. Bescheidenheid is vaak van jongs af aan geleerd

Wat mij persoonlijk raakte, is hoe diep sociale conditionering werkt.

Veel vrouwen hebben, vaak subtiel, geleerd om:

• niet te veel ruimte in te nemen
• je ambities te nuanceren
• je aan te passen aan anderen
• dienend te zijn aan de mensen om je heen

Dat voelt, ook voor mij, als “wie ik ben”, maar is toch vaak aangeleerd gedrag. Dat verschil zien is verhelderend en geeft ruimte om opnieuw te kiezen:

👉 Wat zou ik doen als ik mezelf niet langer kleiner hoef te maken?

4. Je calling is vaak helder – maar slim vermeden

Een ‘callings’ is geen groots, spiritueel levensdoel, maar veel praktischer: datgene waarvan je diep vanbinnen wéét dat het nu aandacht van je vraagt. We hebben meerdere callings in ons leven. Als je je hier bewust van bent, is voor veel vrouwen hun calling niet vaag. Integendeel, ze voelen heel goed:

• waar ze eigenlijk voor willen staan
• welk werk, thema of rol hen roept
• wat ze al te lang voor zich uitschuiven

Wat het ingewikkeld maakt, is dat we zelden zeggen: “Ik durf het niet.”
In plaats daarvan ontwikkelen we belemmerende overtuigingen en verfijnde vermijdingsstrategieën. Denk aan:

• Altijd nog iets willen leren voordat je begint
• Je tijd vullen met urgente taken, zodat er geen ruimte is voor het wezenlijke
• Overtuigd zijn dat je nog niet de persoon bent die je moet zijn om er een succes van te maken
• Of jezelf vertellen dat “nu niet het juiste moment is”

Deze strategieën voelen rationeel en verantwoord. Maar ze beschermen ons tegen precies datgene wat een calling vraagt: zichtbaarheid, risico en eigenaarschap.

Een belangrijk inzicht is dat vermijding niet betekent dat je calling zwak is.
Het betekent juist vaak het tegenovergestelde.

👉 Hoe sterker de calling, hoe slimmer de vermijding.

Playing Big nodigt uit om deze patronen niet te veroordelen, maar te leren herkennen. Zodat je jezelf de vraag kunt stellen:

Wat probeer ik hier eigenlijk te beschermen? En wat zou er gebeuren als ik één kleine, eerlijke stap richting mijn calling zet?

Niet groots, niet perfect, maar een tastbare kleine stap in die nieuwe arena.

5. Stoppen met wachten op toestemming

Een herkenbaar thema is het wachten op toestemming, dat zich vaak uit in ‘eerst … dan – denken’:

• eerst nog één opleiding doen
• eerst nog meer ervaring opdoen
• eerst nog meer bevestiging krijgen

Veel vrouwen zijn al lang klaar voor hun volgende stap, maar voelen zich pas “gerechtigd” als iemand anders dat bevestigt.

Playing Big nodigt uit om dat patroon te doorbreken en jezelf serieuzer te nemen. Niet vanuit arrogantie, maar vanuit volwassen eigenaarschap.

6. Groter spelen is geen egotrip

Misschien wel het mooiste inzicht: Playing Big gaat niet over jezelf op de voorgrond zetten, maar over je talent in dienst stellen van iets dat groter is dan jijzelf.

Groter spelen is:

• je stem laten horen waar die nodig is
• je ideeën niet langer inslikken
• doen wat klopt, ook als het spannend is

👉 Niet omdat je “meer” wilt zijn, maar omdat je voelt: dit mag niet ongebruikt blijven.